Pozdrwaiam na poczatku wszystkich.......
Poszukuje chetnych, ktorzy chcieliby wziasc udzial w mojej wyprawie.........
Obecnie od 25 lat mieszkam w Bydgoszczy.....
od kilku lat chcialem wybraa sie do jakiegos egzotycznego miejsca na
swiecie....... Musze powiedziec ze juz od najmlodszych lat interesowalem sie
goegrafia, turystyka, kultura, jezykami obcymi...Przeczytalem chyba
wiekszosc ksiazek podrozniczych - Szklarski, Sienkiewicz czy
Nostradamusa......Zawsze chcialem moc podrozowaa jak bohaterowie ich
ksazek..........Przez ostatnie pare lat bardzo dokladnie studiowalem mnostwo
map i przeczytalem kupe ksiazek, rozmawialem z wieloma
obiezyswiatami - ktorzy przekazali mi mnostwo porad i wskazowek.....jestem
im z tego powodu bardzo wdzieczny...jednak nie bede tutaj nikogo wymienial z
imienia i nazwiska....wiedza dobrze o kogo chodzi.....
Odkladane od paru at oszczednosci urosly do okraglej sumki.....Postanowilem
sobie teraz albo nigdy....bo jesli czlowiek sie w koncu nie zdecyduje to
nigdzie nie wyjedzie .....sleczac caly czas przed telewizorem z paczka
czipsow.....W koncu wybralem TO miejsce.....ustalilem nawet sobie termin -
bedzie to pierwszy tydzien sierpnia....Jednak z przezornosci chcialbym
jeszcze zadac kilka pytan:
1 - Czy do Torunia kursuja jakies autobusy ?
2 - Czy moze taniej by jechac pociagiem ?
l - Co mozna zobaczyc w Toruniu ?

Z gory wielkie dzieki - i mam nadzieje ze ktos bezie chcial ze mna odbyc ta
fascynujaca podroz.....czekam na reakcje
Moj mail:

Do zobaczenia na szlaku!!!

Witam,

Ilość browerzystów jest przytłaczająca.

Browarorzyści -:
To taka alegoria i metafora napisu "kopytko" :)

Niedziela, około godziny dwudziestej pierwszej- dwudziestej drugiej.
Okolice Tetru Buffo, a właściwie knajpki przy teatrze.
Od strony Skarpu nadciągnęło trzech rowerzystów.
Rowery jak najbardziej markowe.
Ubrani w jakieś markowe ciuchy rowerowe, żółto czarne, czapko-kaski na
głowach, buty specjalizowane do wkładania w pedały przystosowane do butów.
Ogólnie rzecz biorąc każdy z nich miał na sobie pewnie kilkanaście tysięcy
złotych.
I zdaje się, że ubierali się w tym samym sklepie. -:)
Na żółto-czarno.
Dwóch prowadziło rowery jeden próbował jechać.
Jego ekwilibrystyka rowerowa skończyła się na jakimś samochodzie, a
właściwie pomiędzy dwoma zaparkowanymi pod teatrem.
Obficie rzucając mięsiwem zdecydowali się na piwo w knajpie Buffianej.
Słyszałem wrzaski i krzyki z ogródka aż w końcu przyjechł "Solid" ochrona.
Dziwię się, że nie zadzwoniono po policję, ale cóż.
Cała akcja trwała około 30 minut.
Możecie wybrazić sobie jakie latały tam półtusze -:)
"Bohaterowie" w końcu poprowadzili swoje rowery w kierunku Pl. 3 Krzyży, ale
nie ma pewności czy w końcu nie włączyli się do ruchu.

Jakoś nie przekładam tego przykładu na całą populację bicyklistów.
Jednak wiele on wnosi do obrazu rowerorzystów pomykających różnymi szlakami
w Naszym Mieście :)

| No tak ale z bulkami ceny reguluje rynek , podaz i popyt  a w wojsku
| zasady sprzed 50 lat.
Tylko że jak się okaże że za ceną wynikającą z regulacji rynkowych bułek
wyprodukować się nie da to produkcja stanie i z braku bułek tragedii nie
będzie. Jak z podobnego powodu szlak trafi wojsko to będzie zupełnie co
innego. Akurat spraw kluczowych dla bezpieczeństwa kraju (wojsko, policja,
energetyka - więcej by się znalazło) nie może regulowac wyłącznie rynek.

czyli najlpiej tematu nie ruszac

| Skonczmy ta dyskusje bo od kiedy arguemntow zwolennikom twojej opcji
| brakuje to tylko bezsensowny atak na mnie.
Nie atak tylko wykazanie luk w wiedzy niezbędnej do wypowiadanie się na
tematy które poruszasz. Zresztą napastliwe wypowiedzi (typu "pijawki") to
twoje a nie moje.

Tzn , jakie braki , ze nie wiem jak to jest pracowac w wojsku sŁUŻYĆ?. Ale
wiem jak to jest pracowac do 65 roku zycia . Niewazne. Temat zakonczony jak
dla mnie.

| Zycze Ci zebys ty tez kiedys musial utrzymywac takich ludzi jak ty na
| garbie.
A ja ci NIE życzę żebyś kiedyś został w sytuacji kiedy będzie potrzebował
tych których jakoby "utrzymujesz na garbie" a ich nie będzie

Obawiam ze ich jakosc jest niezbyt wysoka. I nie rob z siebie bohatera bo ci
pierwsi uciekaja tylko mocni w gebie sa.

EOT.

"Wojciech Orlinski":

| Jeszcze żeby dać jakiś przykład z podobnej dziedziny:

| Powiedzmy, że wprowadzamy patenty do literatury. Duże wydawnictwa
| natychmiast zaczynają patentować różne rodzaje bohaterów literackich,
| sztuczki fabularne, zwroty akcji itp.
Ale przecież w ten sposób to można też "udowodnić" bezsens kodeksu
drogowego.

Pomiędzy sposobem tworzenia powieści i programu jest wyraźna analogia. W
obu wypadkach mamy ogromną ilość drobnych pomysłów, które się kumulują.
Efekt patentowania byłby podobny do przydzielania monopolu na poszczególne
zdania.

zdań.

Tak też się dzieje w oprogramowaniu - najprostszy program może naruszać
setki patentów o których autor nigdy nie słyszał. Byle sklep internetowy
narusza ich pewnie kilkadziesiąt. W tym momencie dolar od egzemplarza, o
którym wspominałeś całkowicie obdziera autora z jakiegokolwiek zarobku. I
w ten sposób hamuje przedsiębiorczość i rozwój.

Gdzie było to opowiadanie z patentowaniem słów? W Krokach w nieznane?
Rakietowych szlakach? Nie pamiętam...

Serio - to dzieł sztuki się nie patentuje.

Dzieł sztuki się nie patentuje. Ale schemat na kasowy film - właściwie
czemu nie? punkty zwrotne w 30 minucie, dowcipy co wyliczoną ilość czasu.
To już prawie jak algorytm.

rt

moj jeden dziadek jest ex partyzantem ak, kombatantem i strasznie sie "wozi" z tego powodu. jak raz mu policzylismy ile lat ma, to wyszlo ze mogl byc co najwyzej maskotka pulku.

brat mojej babci natomiast to dla mnie prawdziwy bohater. nie mam pojecia czy mial jakies medale, bo slowa o swoich przejsciach nie opowiadal, wszystkiego dowiadywalismy sie od babci. uciekl z domu w roku 39 majac 16 lat, sklamal na temat swojego wieku, trafil do armii i walczyl w kampanii wrzesniowej. po klesce dostal sie do francji potem do anglii a potem do dywizji gen. maczka. przeszedl z nia caly szlak. po wojnie wrocil tutaj mimo ze wiedzial co go czeka. komuchy zabraly dom, zaklad ktorego wlascicielem byl moj pradziadek, dziadek musial w nim pracowac i patrzec jak ich wlasne maszyny sa niszczone, rozkradane i wszystko idzie w ruine.

dziadek zmarl pare lat temu, ale bedziemy go pamietac i nastepne pokolenie tez o nim uslyszy, bo na to zasluzyl.

Grupa studentów wyrusza na kilka dni na wyspę w celu wykonania referatu na temat tamtejszej flory i fauny. Tam zatrzymują się u państwa King - młodego małżeństwa zafascynowanego kinem - szczególnie filmami grozy. Nieświadomie stają się aktorami horroru-reality show w reżyserii szalonych właścicieli wyspy. Małżeństwo czerpie swoje inspirację z przetartych szlaków gatunku, wzorując swoje morderstwa na takich filmach jak: "Hellreiser", "13 duchów" czy "Teksańska masakra...". Kto ze studentów nie stanie się bohaterem scenariusza masakrycznego slashera, jakie do tej pory oglądał w kinie, a dla kogo słowo "Cięcie!" będzie ostatnim jakie usłyszy?

* Musisz się zalogować aby zobaczyć linki *

Czytamy książki, oglądamy filmy, gramy w gry cRPG. Nieraz spotykamy się z mądrymi radami, które autorzy wkładają w usta bohaterów. Co z tego mógłby wykorzystać początkujący poszukiwacz przygód, greenhorn, stawiający pierwsze kroki na szlaku...

O spotkaniu w podejrzanej knajpie...
"Znaj wszystkie wyjścia. Nigdy nie siadaj tyłem do drzwi. Obserwuj odbicia. Obserwuj cienie. Miej ręce wolne i broń w pogotowiu."

Znacie soś w tym stylu?

Bajka o dwóch turystach

JANEK: -Człowiek stoi nad przepaścią.Co się stanie jak zrobi o jeden
krok za dużo?
ŁUKASZ: - ?
JANEK: -Wróci do punktu wyjścia.
ŁUKASZ: -Ale to będzie martwy punkt.
JANEK: -A jeżeli na jego szczątkach wyrośnie szarotka?
ŁUKASZ: -Przyjdzie inny człowiek, zerwie szarotkę i to dalej
będzie martwy punkt.
JANEK: -Masz więc tego świadomość...
ŁUKASZ: - ?
JANEK: -...że jeżeli przekroczy się pewną granicę to już nie ma odwrotu...
ŁUKASZ: -Co Ty pie...sz?

Morał: Anioły upadły, powstały demony.

Janek dzięki za wsparcie.Jesteś jedynym pozytywnym bohaterem tego dramatu(śmiać się czy płakać?).Do zobaczenia na szlaku.

Dziękuję za uznanie. Napisałeś 4 maja, że jestem jedynym, który odpowiedział na Twój apel. Mamy 21 maja - nadal pozostaję jedynym. Czego to dowodzi? Albo tego, że już kompletnie nie wierzymy w to, że jakakolwiek inicjatywa obywatelska ma jakiekolwiek szanse.
Albo też, co byłoby straszniejsze, że tu, na forum górskim, wśród samych zdawołoby się miłośników Tatr wszyscy to mają w d****.
Trzymaj się.

Dzisiaj ku mojemu ogromnemu zaskoczeniu ujrzałamw księgarni nową część "Jeżycjady". Czy ktoś już czytał? Jakie recenzje?

A tak, premiera "Żaby" miała miejsce jakoś tuż przed Świętami. Niestety nie czytałam, własciwie przestałam czytac Jeżycjade dobre kilka lat tamu, choc kiedys uwielbiałam, zwłaszcza że jestem z Poznania możę powinnam wrócić.

A wczoraj przeczytałam w gazecie, że władze Poznania planują utworzyć szlak turystyczny oparty na losach bohaterów Jeżycjady, łącznie z wyremontowaniem kamienicy, w której (oczywiście tylko w książkach) mieszka rodzina Borejków

Tenebro, Jeżycjada to seria książek Małgorzaty Musierowcz, której bohaterowie mieszkają w jednej z dzielnic Poznania - na Jeżycach (stąd nazwa). Generalnie, każda z książek dotyczy kogo innego, ale wątki się przenikają. A bohaterowie z każdą kolejną książką są oczywiście coraz starsi

A propos tego smoka..
Czasem jest tak, że gracz powinien tylko myśleć, że ma potencjał, przy czym MG będzie tego typu akcje bardzo subtelnie uniemożliwiał. Dlatego właśnie nie należy trzymać się zbyt mocno zasad podręcznika i czasem je po prostu naginać na potrzeby sesji. Wiele zależy od misia gry, naprawdę trzeba być bardzo dalekowzrocznym jeśli dajemy zbyt wiele PD, lub jakieś bonusy, bo to z czasem obróci się przeciwko nam:)
Co do DnD - być może jestem subiektywny ale nigdy nie pałałem do tego systemu zbytnią miłością.

[cytat]...że świat mroku trzeba prowadzić storytellingowo i mrocznie.[/cytat]
No wiesz, czasem się po prostu nie da:) A poza tym wszystko zależy tylko od inwencji mg, system to tylko szlak, który pozwala nam poprowadzić bohaterów do upragnionego celu lub zguby. Jeśli ktoś nie posiada wyobraźni, żaden system mu w tym nie pomoże i basta. Tak naprawdę to każdy mg prowadzi inny sys, czasem trochę podobny do innych, Każda koncepcja świata danego MG wydaje się mu właściwa i słuszna, bo jest JEGO - indywidualnia, unikalna na swój sposób(choć niektórzy popadają często w stereotypy i nieoryginalne tendecje).

A magowi...gratuluję:)

--
.:Lord de Seis:.

[i]malum est in necessitate vivere, sed in necessitate vivere necessitas nulla est[/i] - źle jest żyć w okowach konieczności, żadna jednak konieczność nie zmusza nas do życia.

_________
ramael.prv.pl - zaprashamm:>

Wiedźmin: Krwawy Szlak to platformowa gra 2D, w której użytkownicy wcielają się w Geralta, obiecującego adepta szkoły wiedźmińskiej. Fabuła nawiązuje do prozy Andrzeja Sapkowskiego, a akcja rozpoczyna się w momencie ukończenia przez głównego bohatera treningu wiedźmińskiego. Na drodze Geralta staną liczne potwory, które bohater będzie musiał pokonać za pomocą miecza i sprytu. Ważną rolę odegrają wybory dokonywane przez gracza, gdyż to właśnie one zadecydują o wyniku zmagań. Złe decyzje sprawią zaś, że Geralt poniesie druzgocącą porażkę.

Rozdzielczość:
128x160
176x220
240x320

http://www.4shared.com/file/40857732/acb89d41/WiedzminJava.html

Ja rowniez do konca nie rozumiem poniektorych krytykujacych ten film. na pewno nudny nie jest. Nie wyznacza nowych szlakow, ale to nie jestpowod, zeby go zaraz skreslac. Ma wady, czasem zachowanie bohaterow wydaje sie nieogiczne, ale ne rzuca sie to znacznie w oczy. Ostatnia scean wskrzeszenia mutanta jest kiczowata zgadzam sie, ale poza tym ten film jest przyzwoitym przedstawicielem danego gatunku.

Imperator nie był Bogiem racja więc był Herosem. Jedynym człowiekiem w którego pomysły mogły "uratować " ludzkość.... Jedynym człowiekiem który się nie zawahał którego twórczość pogrążyła nas (w sensie ich) w jeszcze większym bagnie (nie było by CSM gdyby nie jego pierwsi Sm). A może on był wysłannikiem jakiegoś innego boga któremu się sprzeciwił i sam zaczął się czcić. Bo widzicie Boga nie można zabić. Jedynym sposobem na unieszkodliwienie nich jest zaprzestania czczenia ich, ich konanie jest zapominaniem o nich przez wyznawców...
Więc nawet jeśli Impek zdechnie jeśli padnie bateryjka w złotym tronie to ludzkość przetrwa dopóty dopóki będą go czcić.... Dopóty dopóki będą mieli na czym oprzeć swą wiarę.

Eldarów szlak trafił prawda ale eldarowie są ofiarami samych siebie swojem natury (podobnie jak orkowie). Poza tym ludność cywilna nie widzi Imperatora pewnie niektórzy nie mają w ogóle wyobrażenia jak on wygląda. Błądzą po omacku kierując się za jego głosem. Imperator jako postać znaczy tyle co nic ale jako obiekt kultu jest opoką ludzkości. Można powiedzieć że jest samozwańczym bogiem ludzkości.

Impek nie był Bogiem był Herosem Bohaterem ludzkości a to ludzkość w swych przekonaniach że jest najsilniejszy najpiękniejszy najmądrzejszy i bla bla bla itp. itd. ustawiła go jako Boga (dał im palec a oni całe ciało wzieli )

P.s. Ludzie są jak uparte mrówki choćbyś je deptał to i tak odbudują swe gniazdo

Dodatek znam. Oceniam go średnio - nie za wiele nowych informacji, a w podręczniku głównym można zrobić sobie zakładki.

Mam jedno duże ale do przygody: całość rozpoczyna się w karczmie "Pod dumnym kogutem", która leży na środku szlaku wiodącego z północy na południe. Skąd wzięli się w niej bohaterowie? Wg. wprowadzenia spadli z nieba, bo nie przybyli z południa czy z północy. W pierwszym przypadku raczej wiedzieliby o spalonym domu mytnika i przy okazji byłoby im nie po drodze do Starej Leśnej Drogi. W drugim zahaczyliby o Gersdorf, a wtedy może by usłyszeli o chłopie, który "nie wraca ranki i wieczory", nie daje znaku życia a jego żona się niepokoi i wtedy więzień proszący o pomoc byłby mniej naiwny i wymuszony.

Lui świetny filmik,ukazuje większą część przeszłości rajdów gdzie Fiat i Lancia formowały szlaki tylko niektórzy o tym nie wiedzą lub poprostu nie chcą przyjąć do wiadomości.
Swoją drogą w tamtych czasach kierowcy rajdowi to byli bohaterowie,faceci z jajami,którzy musieli opanowywać potwory bez ułatwień elektronicznych itp.

Drogi Foo, wiesz jak cholernie trudno ocenia mi się Twoje teksty? Od Twojego pierwszego opowiadania na forum zrobiłeś niesamowite postępy (wciąż czekam aż wkleisz dalsze losy bohatera "ducha zemsty", jeśli są takowe). Jak zwykle czytało mi się płynnie, może poza pierwszym akapitem, który mnie trochę zmęczył. Styl jak zawsze na najwyższym poziomie, nie dziwota w końcu masz tytuł "Natchnionego". Lecz pomysł jak dla mnie trochę hmm...powiedzmy, że wstąpiłeś na przetarty szlak. Sądziłem, że końcówka Cię uratuje. Niestety tak się nie stało. Opowiadanie nie jest beznadziejne ani żałosne tylko traktuje o czymś znanym (ja się już spotkałem z podobnym op. parę miesięcy temu lecz tamto było naprawdę żałosne i trochę inaczej potoczyły się losy bohatera bo tam robili mu przeróżne badania). Podoba mi się jednak Twoja pomysłowość, a koc najbardziej.

Pomysł: 3+
Schematyczność: 3+
Styl: 4+
Błędy: 4-
Ocena ogólna: 4

Jestem na tak.

MAX KIDS UCZY 1/2009



W numerze 1/2009 znajdziesz:

3 Pełne wersje wspaniałych gier

PEŁNE WERSJE:

1. Skrzaty
2. ABC Literki
3. Niemiecki dla dzieci

Witaj w przepięknym świecie magii zwanym Dreamland.
Każda kraina posiada interesujące miejsca, a Dreamland posiada ich wiele. Natura wyróżnia je spośród innych zwykłych światów. Nasi bohaterowie lubią
przypominać sobie życie podróżnika! To wielka przyjemność oddychać rześkim wiatrem i uwalniać krainy od ich wrogów! Jest to prawdziwa przygoda dla tych którzy kochają piękno i lubią podróżować! Wybierz swoje przeznaczenie! Wsłuchaj się w swoje serce , a najpiękniejsze sekrety zostaną Ci dane.
Dowiesz się dlaczego Thorwald i Frederik kochają te miejsca tak bardzo!

Oto krainy jakie odwiedzisz:
Śnieżne wzgórza
Zima
Mroczne ruiny
Srebrny szlak
Leśne jeziora
Lodowe rzeki

Nie spóźnij się - chwała nie będzie czekać!
I niech muzyka towarzyszy Ci w drodze!
12 nowych utworów skomponowanych przez bardów.

Mocne strony gry

Przygody w świecie pełnym magii 10 nowych ścieżek dźwiękowych Bogata, przepiękna grafika! 6 nowych epizodów z czymś nowym na każdym z nich Walka z nowymi jeszcze potężniejszymi potworami i kreaturami Nowe wyposażenie oraz broń Gra w Jednorękiego Bandytę Zapis/Odczyt twoich gier Możliwość wysłania wyników gry do bazy Internetowej Możliwość gry z opcją rodzicielską bez przemocy

Cena: 7,90 zł

Ja tam ma dziwne wrażenie, że Grimmjow się "nawróci". Od początku jest on bardzo często pokazywany, znamy go chyba najlepiej z całej Espady. I nacisk cały czas jest tutaj kładziony na jego chęć walki z Ichigo. No ale rudzielec go pokonał. Potem przyszedł Nnoitora i chciał go dobić - Ichigo go uratował.

Załóżmy, że Aizen zdobędzie klucz do tego wymiaru króla, czy co tam on chce zdobyć... A sądzę, że tak się właśnie stanie - dzięki temu będzie dodatkowych kilkadziesiąt odcinków/chapterów. Wtedy ciężko będzie go powstrzymać i sądzę, że naszym bohaterom pomoże nie tylko Nel, nie tylko Vizardzi, ale również niektórzy z Arrancarów, chociażby ten typek co z nim walczył Sado - zostanie on teraz uleczony.

Powiecie pewnie - nie, Grimmjow jest inny, on zawsze jest zły. To ja na to tak - czy w Dragon Ballu spodziewaliście się, że Piccolo się "nawróci"? Nie. A jednak tak się stało. I wtedy pojawił się iście czarny charakter, zimny i bezwzględny, czyste zło - Vegeta. W tym momencie na 100% nikt się nie spodziewał jego "nawrócenia"... a jednak. Tym szlakiem może podążyć teraz Grimmjow.

Ponad to - on już walczył z Ulqiorrą, już miał na pieńku z Aizenem... Widać, że się cały czas sprzeciwiał pozostałym. Dlatego sądzę, że jeżeli ktoś tu ma się "nawrócić", to właśnie on.

Naprawdę powstrzymywałam się, żeby nie odezwać się w tym temacie, ale nie dałam rady...

Szlak mnie trafia jak czytam co poniektóre bezsensowne posty na tym forum, zwłaszcza napisane przez "bohatera" tego tematu... normalne życie na tym forum zamiera (o ile kiedykolwiek było) i codziennością staje się pisanie pierdoł o dupie marynie co w takim natężeniu w jakim występuje z pewnością nie jest już nawet choć troche zabawne...

Rzędzian nie wiem czy naprawdę jesteś takim pajacem czy tylko lubisz go z siebie robić... jedno co że wychodzi ci to zajebiście dobrze ale przez to na tym forum nikt nie liczy się z twoim zdaniem i ogólnie jesteś pośmiewiskiem (takie moje zdanie) i jeśli podoba ci się tak jak jest to życze powodzenia. Jak już ktoś wcześniej napisał najezdzasz na nana chociaż zapewne nic o nim nie wiesz i osobiście go nie znasz, ale powstrzymam się w tej kwestii od komentarza.
Ponad to robisz z siebie bóg wie kogo, kozaczysz tanimi tekstami i chyba próbujesz być przez to zabawnym... rozumiem można porobić z siebie idotę (sama czasem tak mam) ale znajmy umiar!!

Momentami mam zamiar "wycofać" się z tego forum ale narazie jeszcze troche pobędę...
co do przeprosin to nie rzucaj słów na wiatr tylko pokaz ze mozesz być inny- normalny

P.S. Się rozpisałam bo się zdenerwowałam
Pozdro

Andrzej

Leszczyńscy?

Dziadek po stronie ojca... Cóż, komunista, oficer polityczny w Armii Czerwonej, potem w Wojsku Polskim, przeszedł szlak od Lenino do Berlina, przeżył głód Leningradu. Po wojnie prawię minister transportu, a potem zastępca ambasadora w Bułgarii- w sumie, z nim się staram nie utożsamiać, choleryk straszny i zaprzeczenie moich osobistych ideałów

Babcia od strony ojca- działaczka AK i Szarych Szeregów z rodziny wywodzącej się od oficera napoleońskiego o tradycjach mocno patriotycznych, jej ojca, pułkownika, Legionistę, uratowali od sowieckiej niewoli (i Katynia najpewniej) jego właśni żołnierze (przemocą go ogolili i ubrali w mundur szeregowca, dlatego trafił do niemieckiego obozu).

No, ale generalnie rodzina mocno związana z historią Polski i jej ciemnymi kartami- Targowiczanie, zdrajcy za Karola Gustawa, pojechali robić interesy na zesłańcach syberyjskich... No, ale i wojewodowie, i bohaterowie

To jest wjazd do stacji Głuszyca od strony Wałbrzycha.

Przyznaję Tobie rację !
Tak to jest Głuszyca, zmylił mnie ten podpis pod zdjęciem.
Gdzie ja mam oczy :) Przecież widoczny jest wskaźnik W11 odnoszący się do
tarczy Jedliny. A i w oddali widać łuk idący na prawo.
Tak, tak, to jest na pewno wjazd do Głuszycy.

Ten semafor 5-komorowy jets unieważniony pewnie dlatego, że przejscie z
jednotorówki na dwutorówkę zrobiono najmiejszym możliwym kosztem, tzn. nie
robiono żadnych zmian w uzaleznieniach i przebiegach stacyjnych w        
urzadzeniach
SRK.

No czyli zaraz po zamknięciu toru nr 2, zrobiono prowizorkę z wjazdowym
dwukomorowym, jednakże w ramach "małej przebudowy" stacji Głuszyca, usunięto
tą "Głupotę na PKP" :)

Kurde, mówi się, że to co unieważnione, to tylko na wycinkę się nadaje, a
jednak sprawa Głuszycy pokazała, że PLK potrafi wszystko ;)
Dziś ten unieważniony semafor pięciokomorowy działa sobie w najlepsze, a ten
dwukomorowy został wycięty ... ale nadal jest używany (o tym poniżej) :P

A więc dochodzimy do ciekawego wniosku, już 27 września 2001 tor nr 2 na
Głuszyca - Jedlina został wyłączony z ruchu.
I tu by się wszystko zgadzało:
Dodatek nr 3 do Słuzbowego RJ z dnia 10 czerwca 2001 mówi nam, że (cytat):

"Ponadto uwzględniono zamknięcie dla potrzeb techniczno - ruchowych
stacji Jedlina Zdrój wraz z torem nr 2 szlaku Jedlina Zdrój -
Głuszyca, których zamknięcie zarządzone będzie telegraficznie."

A więc ten telegram o zamknięciu przyszedł pomiędzy 10.06 a 27.09. 2001 r.
A to oznacza jedno: stację Jedlina zamknięto już w 2001 roku :/
W poprzednich Twoich postach wymieniasz rok 2002 ... ale rozumiem,

Jedyne co zrobiono, to zamontowano semafory wyjazdowe ze stacji z torów
niewłaściwych, tzn. w kierunku wałbrzycha z toru stacyjnego nr 2 ,w      
kierunku
klodzka z toru stacyjnego nr 1. Jednak nie znam powodu po co to zrobiono.

Ja też na tą chwilę nie znam przyczyny, ale wiem jedno, ten dwukomorowy,
bohater wspomnianego zdjęcia, nadal działa ... i to w Głuszycy, choć juz nie
stoi w swoim miejscu :)

Tak, tak, proponuję się przypatrzeć wspomnianemu przez Ciebie wyjazdowemu z
toru nr 2 na Wałbrzych ... to jest "dwukomorowiec" ... to ten sam semofor co
był kiedyś wjazdowym ... hehe, PLK robi jak zawsze wszystko najniższym
kosztem :)

Pozdrawiam
Grzesiek Węglarz

autor: Wojciech Orlinski

| Poza tym mam dwa imaci (jeden 5 lat  drugi poltorej roku) i nigdy nie
| mialem z nimi problemow wiec absolutnie nikogo nie oklamalem.

HINT: Twój oponent z kolei podłożył się, zarzucając Ci kłamstwo a nie po
prostu pisanie nieprawdy. O ile niestety na to drugie ma bezdyskusyjny
dowód - musi jednak udowodnić, że robiłeś to świadomie, żeby mógł mówić
o kłamstwie. Możesz mu się odwinąć z tej mańki ;-)

Kurczę, to zaczyna przypominać Klasyczny Film z Mordobiciem. Najpierw na
scenie pojawia się adept (a właściwie przyszły adept), któremu ostre manto
spuszczają lokalni BadBojsi. Oczywiście widownia ryczy z zachwytem, modulo
jednostki, Które Mają Opory. Jednostki zostają delikatnie spacyfikowane,
acz bohater miło zapamięta tych, którzy nie przyłączyli się do flekowania.
Na razie jednak cokolwiek sponiewieranego bohatera wyciąga z okolicznych
krzaków Nieznany Mistrz, od lat krążący po okolicy. Mistrz czyni naszego
bohatera adeptem i zaczyna intensywny trenig. Pomaga mu odnaleźć swój
wewnętrzny głos, uczy wytrzymałości i uwagi. Pod koniec treningu Adept
potrafi złapać muchę pałeczkami do ryżu, uchylić się przed nisko lęcącym
kwantyfikatorem czy finezyjne przywalić po nerach ciężką aluzją. Mistrz
przekazał mu też kilka najściślej strzeżonych sekretów szlachetnej sztuki
walki: kiedy i jak włożyc podkowę do rękawicy, jak przyłożyć w ciemię
butelką i w którym momencie walki opuścić lokal szlakiem pod stolikami,
za barem, przez kuchnię i tylne wyjście.

Co dalej z naszym bohaterem? Czy pomści się na BadBojsach? Czy wspólnie
z Mistrzem utworzą nowy MacDesant? A może czeka go jeszcze spotkanie z
piękną nieznajomą? I jak zareaguje, gdy odkryje, że nieznajoma ma na swym
iBooku zainstalowanego linuksa?

No po prostu nie mogę sie doczekać :)

PNNMSP,

Trolejbusem przez Wileńską
Sylwia Szewc www.gazeta.pl/lublin

Prawdopodobnie już za miesiąc ruszy budowa nowej trakcji trolejbusowej,
którą pojedziemy z Węglina do miasteczka akademickiego. W piątek urzędnicy
ogłosili przetarg na wykonawcę prac
Do trolejbusu wsiądziemy na skrzyżowaniu al. Kraśnickiej i ul. Roztocze,
pojedziemy przez Orkana, Armii Krajowej, Bohaterów Monte Cassino, Wileńską,
Głęboką aż do skrzyżowania z ul. Filaretów. Tutaj linia połączy się z już
istniejącą, którą można dojechać m.in. na Majdanek czy do Abramowic.

Nowa trasa będzie mieć prawie pięć kilometrów długości. Jeśli w przetargu
szybko uda się znaleźć firmę, która wybuduje trakcję, prace rozpoczną się
już we wrześniu. Przy okazji zostaną też rozbudowane i zmodernizowane
połączenia trakcji, gdzie nowa sieć zetknie się z już istniejącymi: na
skrzyżowaniu al. Kraśnickiej i ul. Roztocze, rondzie przy Leclercu oraz
skrzyżowaniu Głębokiej i Filaretów. Dzięki temu trolejbusy będą jeździły
płynnie i nie będą gubiły "szelek".

Projekt nowego szlaku obejmuje także kupno jednego trolejbusu, który będzie
wozić pasażerów z Węglina do Śródmieścia. - Tylko jeden, bo na razie mamy
wystarczającą liczbę tych pojazdów, ale wspólnie z miastem staramy się o
dofinansowanie zakupu 60 trolejbusów i 100 autobusów na gaz, by w przyszłych
latach wymienić zużyty tabor spółki - tłumaczy Stanisław Wojnarowicz,
rzecznik MPK.

Nową trasą pojedziemy w listopadzie, za rok. Koszty całej inwestycji to
prawie 6 mln zł, z czego ok. 4,4 mln zł dofinansuje Unia Europejska. To
początek rozbudowy trakcji trolejbusowej. - W następnych latach planujemy
montaż kolejnych słupów aż do osiedla Jagiellońskiego na Felinie, chcemy też
przedłużyć linię od Abramowic do nowej pętli w okolicach ulicy Powojowej. Do
2013 roku planujemy wybudować kilkadziesiąt kilometrów trakcji, która
połączyłaby północną część miasta z południem oraz wiele innych dzielnic,
liczymy na wsparcie z UE - kończy Wojnarowicz.

Nowa trasa w liczbach

359 - tyle słupów trzeba będzie postawić, by wybudować trakcję

17,8 km - długość przewodów trakcyjnych

17 ton - waga przewodów

4,9 km - długość całej trasy

Tekst dla dzieci ( z Mistrza Polskiej Ortografii )

Stalowoszary zmierzch na rubieżach Laponii. W oberży ćwierć-Skandynaw w towarzystwie zgrai pseudowikingów rzucił w euforii: "Skarb tuż-tuż, więc na razie nie mórzmyż się głodem, bom nienażarty!". Toteż w okamgnieniu spożyli gulasz z parzonymi jarzynami, po czym chwytali wpół na wpół przerażone cud-dziewczyny. Naraz chimeryczny, hardy tubylec krzyknął: "Toż to hulaki!". Z naprzeciwka jego kompani spode łba spozierali na obskurnych nietutejszych, jakby rozważając, jak by ich przepędzić. Na pewno doszłoby do handryczenia się, lecz z nagła umknęli hurkoczącym hyundaiem wzdłuż rzeczułki, przez gęsto rosnące, prawie że dojrzałe jeżyny. Zatrzymawszy się w pół drogi, półklęczeli w półmroku nad ćwierćkilometrową otchłanią. Czyżby szlak donikąd? Chuderlawy hipochondryk o wyglądzie charta omalże nie zemdlał. Herszt ukoił go słowami: "Bez histerii, zapewne niezadługo będziemy multimilionerami!". Tymczasem z oddali raz po raz słychać było szybkostrzelną trójlufkę, rzężenie, charkot. Twarz przywódcy tej kompanii zszarzała. "Niechżeż sczeznę, jeśli to nie tabun angloarabów. Czyha niebezpieczećstwo!" - wrzasnął Lapoćczyk. Wszyscy, przerażeni nie na żarty, wrzeszcząc wniebogłosy, czmychnęli. Znienacka wychynęła służba Interpolu. Głównodowodzący huknął: "Skuć ich!". Nasz bohater w potężnej chandrze jęknął półgębkiem: "Hart ducha nadaremny, trud poszedł wniwecz, na darmo".

Tekst dla dorosłych

Z bloga drzewiarza

Nicnierobienie, niechby i wyważone, z rzadka jest chwalebne. Zżymając się, rzekłem więc na przekór sobie: "Przerzeżże przerzynarką na przestrzał miłorząb tuż-tuż obok tui. Znienacka i bez ceregieli ściosaj to plugastwo, co zza hibiskusa wytrzeszcza cętkowane niby-oczy. Oj, będzież to kośba, że hej! Zarazem sczyścisz chaszcze na wprost transzei i baldachogrono hortensji naprzeciw grząskiej strużki. Umaisz potem odrzwia, rozsiądziesz się popod nimi i dla relaksu stworzysz limeryk, ot, choćby taki:

Sufrażystka z Koćskowoli

boogie-woogie wspak rzępoli,

myląc c-moll i As-dur, gdyż

hyca przy tym wszerz, w dal i wzwyż,

wojażując wśród bemoli".

UWAGA: możliwy jest także tradycyjny zapis wiersza z wielkimi literami na początku każdego wersu. Takiego zapisu jak poniżej nie należy więc uważać za błędny:

Sufrażystka z Koćskowoli

Boogie-woogie wspak rzępoli,

Myląc c-moll i As-dur, gdyż

Hyca przy tym wszerz, w dal i wzwyż,

Wojażując wśród bemoli".

Nie odnoszę wrażenia, by słowo "zakapior" było nadużywane.

Nie przypominam sobie też, by tego slowa używano w stosunku do "ochlejusów" każdej maści żebrzących o kasę na winecko.

Natomiast "legendarne" postacie - te na ten przykład, o których opowiadają wskazane przeze mnie filmiki są ewidentnie tym mianem nazywane.

Czy słusznie? Nie mnie to oceniać.

No i nie oceniałbym legendy tej jako skundlonej, ani też nie traktował jako PRowska wpadkę, bo powstała na długo zanim Bieszczady obrosły w firmy przemysłu turystycznego wysyłające swych speców na szkolenia marketingowe.

Natomiast, czy "współcześni" nadużywają tego słowa w zachwalaniu i promowaniu regionu - jak wyraziłem na początku postu nie sądzę.

Fakt faktem, że nieraz próbuje się przesadzać w dorabianiu historii niesamowitych, by dodać splendoru i dutków zarobić, ale nie można za to winić legendy, a tym bardziej ich bohaterów.

Dyskusja o etymologii słowa "zakapior" i sensowności użycia go w stosunku do tyych ludzi jest dla mnie dyskusja typu "o wyższości świąt Wielkiejnocy nad świętami Bożego Narodzenia" - nie ma sensu.

Tak więc spróbuj Zygmuncie obejżeć filmiki, pomyśleć o tym jeszcze raz zapominając o definicji słowa "zakapior" ze słownika języka polskiego i bezwzględnie spróbuj zapomnieć o fakcie, że Lucyna w Bieszczadach działa

---

Co do autostopowiczów - normalnie nie biorę. Chyba, że samotną matkę z dzieckiem. Natomiast w Bieszczadach wiele osób (ja sam również) próbuje w taki sposób do szlaków dotrzeć, wrócić do auta, a miejscowi mogą być źródłem informacji tak więc wiedzę internetowo-przewodnikowa uzupełnić mogą - nic w tym złego nie widzę. Po prostu jedno ze źródeł informacji, nie zastępujące, ale uzupełniające.
Tak więc tam zapominam o wszelkich niebezpieczeństwach, które do łba mogą mi przyjść na codzień, zresztą nie zdarzyło mi się mieć w związku z tym jakichkolwiek problemów.

Pozdrawiam:)

Choć do zloty jeszcze sporo czasu i aby na zlocie nie spędzać przy ( chyba że Tomii ma jakieś inne atrakcje na zlocie) proponuje zabrac rowerki i wybrać jakaś trasę rowerową np Warka - Studzianki Pancerne.
Nie byłem nigdy w Warce , ale znalazłem jedną z takich tras:
Wyruszamy z kempingu i dalej Przejeżdżamy most na rzece Pilicy i po przejechaniu ok. 300 m skręcamy w prawo do lasu, na ścieżkę leśną oznaczona czerwonym szlakiem turystycznym. Przez ok. 4 km jedziemy lasem sosnowym mijając po drodze piękną alejkę brzozową. Można podziwiać ładne brzozy a na niektórych różne zgrubienia na pniach z piękną fakturą korową.

Dojeżdżamy do stacji PKP Grabów n Pilicą i zgodnie z oznaczeniami czerwonego szlaku turystycznego skręcamy w lewo i jedziemy droga asfaltową przez Wyborów do Grabowa n Pilica. Jest do droga bezpieczna z uwagi na bardzo mały ruch samochodowy.
W Grabowie tuż przed kościołem należy skręcić w prawo w kierunku na Brzozówkę. Ok. 300m od kościoła warto zatrzymać się przy drzewie kasztanowym, które na wys. ok. 1m od ziemi do wys. ok. 3m. ma dziwne zgrubienie z silnie urzeźbiona struktura korową.

Po przejechaniu od kościoła ok. 3 km dojedziemy do Brzozówki gdzie przy skrzyżowaniu drogi Brzozówka – Zatocze mijamy po prawej stronie figurkę w kształcie cokołu. Jedziemy dalej i po ok. 400 m droga asfaltowa łukiem skręca w prawo do wioski Podgrodzie. My skręcamy w lewo w drogą polną do lasu oddalonego ok. 200 m. od tego rozwidlenia.
Uwaga: przed skrętem w lewo nie zobaczymy znaku skrętu szlaku czerwonego i dlatego można się pomylić i pojechać w prawo. Po wjechaniu do lasu po ok. 200m zobaczymy zbieg dwóch szlaków, tj. czerwonego, tego którym się poruszamy ze szlakiem czarnym. Na liczniku mamy 20 km. My kontynuujemy trasę w lewo szlakiem czerwonym do Studzienek Pancernych. Lasami jedziemy 12 km. Po drodze przekraczamy drogę krajową Grabów n Pilicą – Głowaczów.

Na tym skrzyżowaniu zobaczymy pomnik poległego w potyczce z Niemcami dowódcę jednego z oddziałów AL.
W Studziankach Pancernych należy zatrzymać się przed pomnikiem - czołgiem T34 ustawionym na cokole betonowym. Jest to pomnik upamiętniający zwycięska bitwę pancerną na przyczółku warecko magnuszewskim jaki stoczyła w sierpniu 1944r. I Brygada Pancerna im. Bohaterów Westerplatte i 2 Dywizja Piechoty WP z doborową Dywizja Pancerną Herman Göring. W tle pomnika są płyty z nazwiskami poległych żołnierzy. W pobliżu można wejść na wieżę widokową i podziwiać okoliczne tereny - kiedyś miejsce bitwy. Aby nie wracac ta samą droga jedziemy spowrotem przez wsie Łękawica, Dziecinów, Lipinki, Tomczyn i dojeżdzamy do kempingu.
Długość trasy około 36 km nie jest to dużo jadać w tempie spacerowym ( w końcu na wyścigi nie jedziemy) zajmnie nam to pól dnia i pózniej lepiej smakuje Warka

Cytat:

S.T.A.L.K.E.R.: Czyste Niebo to prequel - a więc część rozgrywająca się bezpośrednio przed wydarzeniami znanymi z Cienia Czarnobylu. Mamy rok 2011, jeden rok przed wydarzeniami znanymi z pierwszej części gry. Grupa stalkerów, przemytników ze skażonej strefy, dociera do serca Zony - elektrowni atomowej. Wkrótce po tym wybuch niezwykłej energii zmienia Zonę na zawsze. Zniknęły całe połacie terenów, aby na ich miejscu mogły się pojawić obszary nie odnotowane na żadnej mapie. Pojawiły się dziwne istoty, przez które nie można już spokojnie spać nawet w dawno ulokowanych kryjówkach. Zona ożyła nową niezwykłą siłą, której aktywności nikt nie może przewidzieć... W takich okolicznościach do gry wkracza bohater: niestabilne anomalie, mutanty i uzbrojeni przeciwnicy stanowią śmiertelne niebezpieczeństwo na każdym kroku. Zanik dawno wytyczonych szlaków i granic narusza i tak już kruchy pakt między frakcjami stalkerów. Tylko od gracza zależy po czyjej stanie stronie i jak dojdzie do wydarzeń, które stanowią podstawę dla wydarzeń znanych z Cienia Czarnobylu.

Do dyspozycji graczy oddano 50% nowych obszarów takich jak: Czerwony Las, Limańsk, Podziemia Prypeci i wiele innych. Twórcy gry poprawili także silnik graficzny, dodając obsługę DiretX 10. Sama gra również ewoluowała, ulepszono AI przeciwników, dodano opcję szybkiego podróżowania, wprowadzono też system naprawy ekwipunku oraz rozbudowy broni i pancerza. Co czeka stalkerów na nowych obszarach? Dlaczego Zona wciąż się zmienia? Jak zatrzymać niestabilność? Kto przejmie władzę w nowej rzeczywistości? Co naprawdę przydarzyło się Streliokowi? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań można poznać w S.T.A.L.K.E.R.: Czyste Niebo.

* Obszerny świat gry z żyjącymi mieszkańcami z otwartą, nieliniową fabułą
* Unikalne połączenie strzelanki i gry fabularnej skoncentrowane na przetrwaniu postaci gracza w niebezpiecznym środowisku
* Nowe obszary niezwykle klimatycznej ZONY Czarnobyla
* Możliwość przyłączenia się i poprowadzenia dowolnej frakcji do zwycięstwa
* Rozbudowana sztuczna inteligencja przeciwników
* Funkcja "szybkiej podróży"
* Nowatorski system rozbudowy broni i wzmacniania pancerzy
* Poprawiona grafika wzbogacona obsługą DirectX 10
* Ten sam niesamowity klimat znany z Cienia Czarnobyla

Specyfikacja:

* Gatunek: akcja / fpp
* Kategoria wiekowa: brak danych
* Wersja językowa: w całości po polsku

Witam wszystkich po dłuzszej przerwie ;
- wszystko co mowicie jest bardzo madre, zapobiegawcze, ale zawsze znajdą się idioci, którzy za wszelką cenę będą chcieli coś "złamać" i pokazać jacy z nich bohaterowie; więc wypadków z powodu głupoty się nie weliminuje; możnaby je jednak znacznie ograniczyć; dodatkowe ubezpieczenie - bardzo pomysłowa rzecz, tylko ile osób sie od tego ubezpieczy? czy młodzi ludzie bez wyobraźni będą w ogóle o tym mysleć? obligatoryjne narzucenie takiego ubezpieczenia byłoby nieporozumieniem, gdyż niektórzy w ogóle w góry nie jeżdżą;
- wg mnie trzeba zacząć wszystko od podstaw, od szkół, od dzieci, które jeżdżą gdzies tam na kolonie czy obozy; rola nauczyciela-opiekuna powinna sprowadzać się nie tylko do pilnowania sztuk, ale również do nauki zachowania w górach; wpojone w dzieciństwie zasady, zawsze gdzieś tam w głowie zostają;
- ponadto, szczególnie w okresie zimowym, powinno wprowadzić się bezwzględny nakaz (pod groźbą kar finansowych) meldowania w schroniskach wszystkich wyjsc na dostępne trasy( dzis robi to ponoć 1% wychodzacych!!); dostępność tras też budzi duzo do życzenia; na Słowacji w okresie zimowym większość szlaków jest zamknięta, o czym informują tablice na początku trasy; wejście-samowolka równa się pokryciu wszystkich kosztów ewentualnej akcji ratunkowej z helikopterem włącznie; wg mnie u nas też tak powinno być; więcej ostrzeżeń, więcej kar, więcej "filanców" (przynajmniej w zimie) ograniczyłoby ilość wypadków na pewno;
- to wszystko są pieniądze - i tu niestety wracamy do punktu wyjścia;
- reasumując, wypadki będa zawsze, bo przeciez zdarzają się równiez tym doświadczonym i odpowiedzialnym; zdarzają się rzeczy, których po prostu nie sposób przewidzieć, tak jak potknięcie się na schodach przy którym mozna sobie rozwalić łeb, ale chodzi chyba o to, aby zmniejszyć udział nieodpowiedzialności, brawury, bezmyślności i myślowego ograniczenia, bo większość wypadków zdarza się niestety z tych właśnie powodów; dlatego kary, kary i jeszcze raz kary! dzisiaj nic tak chyba nie wkurza jak wypłukanie kieszeni, to najlepsza nauczka;
pozdrawiam

no to wędrujemy z karawaną dalej....
83.

Tak wygląda teraz mój szlak – albo łażę po schodach albo muszę tulić się do skał – bo po drugiej stronie otwiera się przepaść

84.

Tą skałkę jeszcze niedawno temu oglądałem od dołu, teraz jestem już ponad nią. A do końca szlaku jeszcze duuużo czasu…

85.

Znowu nasz bohater, tym razem już bardziej z profilu. No i tak jakbym był na tej samej wysokości co i on….

86. i trochę bliżej...


87.

Wysokość już spora – ponad 900 m n.p.m. i zaczynają się otwierać widoki na południowy wschód. Wreszcie zaczynam widzieć Velky Rozszutec (w środku).

88.

Doczekałem się…wcześniej były albo skały albo schody. A tutaj mam połączenie jednego z drugim…

89.

Podejście pokonane…kilka minut i kilkanaście „sapnięć” temu byłem jeszcze tam na dole.

90.

Poznajecie? Tak, tak to przecież nasz Wielbłąd, teraz jednak już na wyciągnięcie ręki.

91.

Jestem już nad Świerczkami. A za nimi pręży się Stoh – góra, która jeszcze da mi się we znaki…

92.

Jeszcze trochę wspinaczki i mogę zajrzeć Wielbłądowi prosto w oczy…

to jeszcze nie koniec tego szlaku...

Wielu ludzi poszukuje tej gry więc wstawiam.

Opis:

Wiedźmin: Krwawy Szlak to platformowa gra 2D, w której użytkownicy wcielają się w Geralta, obiecującego adepta szkoły wiedźmińskiej. Fabuła nawiązuje do prozy Andrzeja Sapkowskiego, a akcja rozpoczyna się w momencie ukończenia przez głównego bohatera treningu wiedźmińskiego. Na drodze Geralta staną liczne potwory, które bohater będzie musiał pokonać za pomocą miecza i sprytu. Ważną rolę odegrają wybory dokonywane przez gracza, gdyż to właśnie one zadecydują o wyniku zmagań. Złe decyzje sprawią zaś, że Geralt poniesie druzgocącą porażkę.

Twórcy gry przygotowali 12 dużych plansz w czterech różnych lokacjach. Geralt zmierzy się z jedenastoma rodzajami przeciwników, do zgładzenia których użyje dwóch mieczy i czterech magicznych znaków. Walka stanie się dynamiczna dzięki dobrze zaprojektowanemu systemowi combosów. Bohater w trakcie rozgrywki zbierać będzie rozmaite zioła w celu stworzenia silnych eliksirów. Producenci proponują graczom trzy tryby rozgrywki: Historia, Przygoda i Arena. Po przejściu gry użytkownicy będą mieli okazję pochwalić się swoimi wynikami, wysyłając je na serwer. Wyniki oraz wszystkie informacje o grze mobilnej już wkrótce będą dostępne na stronie www.thewitchermobile.com.

Wraz z grą Wiedźmin w sieci Play pojawią się również rozmaite związane z grą
dodatki, które z pewnością zainteresują właścicieli komórek. Znajdą się wśród nich m.in. tapety, dzwonki, wygaszacze.

Producentem i wydawcą gry Wiedźmin: Krwawy Szlak jest Breakpoint, spółka z
grupy MNI S.A. Właścicielem praw do gier bazujących na świecie Wiedźmina jest CD Projekt, którego gra Wiedźmin ma premierę w październiku 2007 roku. Wiedźmin: Krwawy Szlak zadebiutuje już 1 października 2007 roku.

jesli pomogłem postaw browara

produkcja: Francja , USA gatunek: Dramat, Kryminał, Thriller
data premiery: 1997-04-25 (Polska) , 1997-01-15 (Świat)
reżyseria David Lynch (I) scenariusz Barry Gifford, David Lynch (I) zdjęcia Peter Deming muzyka Barry Adamson, (więcej ...) od lat: 18 czas trwania: 135 dyst.: Gutek Film

Bill Pullman: Fred Madison
Patricia Arquette: Renee Madison /Alice Wakefield
John Roselius: Al
Louis Eppolito: Ed
Jenna Maetlind: Party Girl
Michael Massee: Andy
Robert Blake (I): Mystery Man
Henry Rollins: Guard Henry
Michael Shamus Wiles: Guard Mike
Mink Stole: Forewoman (głos)
Leonard Termo: Judge
Ivory Ocean: Guard Ivory
Jack Kehler: Guard Johnny Mack
Gene Ross (I): Warden Clements
Balthazar Getty: Pete Dayton

Pewnego dnia żona głównego bohatera, który ma na imię Fred, znajduje przed drzwiami mieszkania kasetę wideo na której nagrany jest widok ich domu. Sytuacja ta powtarza się, następnego dnia, tym razem na kasecie zarejestrowane jest wnętrze oraz para bohaterów we śnie. Wydarzenie to rozpoczyna serię innych dziwnych zjawisk, które w konsekwencji prowadzą Freda do morderstwa. "Zagubiona autostrada" utrzymana jest w mrocznym klimacie thrillera, który trzyma w napięciu i zaskakuje niekonwencjonalnymi rozwiązaniami. Obraz ten pełen jest niedomówień oraz zjawisk paranormalnych niemożliwych do wyjaśnienia. Wydarzenia nie są prezentowane chronologicznie ani dosłownie, film ten odbiega więc znacznie od utartych, hollywoodzkich szlaków. Ciekawy jest tu sposób narracji, która prowadzona jest głównie za pomocą obrazu oraz przez zręczne manipulowanie dźwiękiem. Potęguje to napięcie wywołane tematyką zjawisk paranormalnych.

DOWNLOAD:

Barbara patrzyła na pobocze, bo obawiała się, że z pomiędzy rozdygotanych, złotych kłosów

spomiędzy

Ford escort rocznik 92 zatrzymał pod szerokim dachem

Zjadłeś "się"

Znów pojawiły się i z znikły

Przez otwarte drzwi wdarł się zimny powiew powietrza, który zaszeleścił plakatami na ścianach i rzeczami ułożonymi na półkach

Szeleszczące plakaty okej, ale szeleszczące rzeczy już tak średnio mi się widzą i brzmią.

co chwilę dzwoniła jakaś puszka pchana na asfalcie przez wiatr

chyba lepiej by brzmiało "po asfalcie"

Jej twarz kołysała się, gdy ford najeżdżał na nierówności.

Chyba głowa. Twarz to przednia część głowy, trudno, żeby się tak sama kołysała ;P

- Co się stało? – Barbara siedziała zerwana ze snu.

Lepiej "usiadła".

Tarnów Jezierny – 40 m

km

strzechę dachu, z nad której na tle nieba malował się krzyż.

znad

Styl całkiem dobry, klimat również, o czym zresztą wspomnieli poprzednicy. Było parę fajnych porównań, choć były i takie (nieliczne, ale jednak) wymuszone i wymyślane na siłę.

A pomysł - no cóż, na razie nie powala oryginalnością. Może potem się rozkręci, ale dotychczas zastosowany motyw wystąpił już w co najmniej kilkudziesięciu książkach i filmach. Oczywiście mówię - jak na razie. Mam nadzieję, że później będzie lepiej i nie będziesz podążał tak utartymi szlakami

I jeszcze dwie uwagi. Wydarzenia, które miały miejsce w części 5 były nużące. Miałam ochotę je ominąć. A to dlatego, że bohaterowie zrobili dokładnie to samo już chyba czwarty raz od początku powieści. Jadą, widzą jakieś miejsce, zatrzymują się, halo, jest tu kto?, nikogo nie ma, jadą dalej. I znów, widzą jakieś miejsce, zatrzymują się... itd, itd.

I jeszcze - również w 5 części - jechali samochodem dosyć szybko, a mimo to mijane miejsca zostały opisane z dużą dokładnością. Jakoś to gryzie się ze sobą. Czy jadąc 100 km na godzinę widzi się, że łódka na mijanym jeziorku jest przymocowana do pomostu łańcuchem? Czy w ogóle jest to wtedy istotne?

Pozdrówka

Matis... Piekna dziura... Miasto handlowe w ktorym rownie szybko roziwja sie przestepczosc jak szybko przewijaja sie przez nie karawany. Mozna tu spodkac wszystkich: lowcow nagrod, zolnierzy - bylych i dalej na sluzbie, podroznych kaplanow, magikow wszelkich szkol, rzemieslnikow i zlodzieji. Samo miasto podzielone jest na dzielnice. Jest ich 5 i tworza otoczone murem kolo z jedna dzielnica na srodku. Wszystki odoczone sa murami. Najlepiej pilnowana jest oczywiscie srodkowa czesc miasta w ktorej znajduje sie siedziba zarzadcy, posterunek strazy miejskiej, glowny skarbiec, biblioteka, zamozniejsze sklepy oraz kamienice wazniejszych osob. Pozostale czesci to targowisko, arena, strefa mieszkalna i rzemieslnicza.
Targowisko, tak potocznie nazywaja ta czesc mieszkancy. Do konca targowiskiem to nie jest, mieszcza sie tam sklepy, niewielki targ, i cala stacja przeladunkowa karawan. Do oslody 2 karczmy. Jest to druga co do ilosci patroli dzielnica.
W czesci mieszkalnej znajduja sie kamienice, laznia, punkt medyczny(prawie szpital), i niewielka karczma. Jest to dosyc spokojna dzielnica.
Dzielnica rzemieslnicza. Mozna tam znalesc wytworczow prawie ze wszystkiego oraz alchemikow i zielarzy. Jest tez kowal, ale specjalizujacy sie w naprawie przedmiotow. Ciezszy przemysl znajduje sie za zewnetrzymi murami.
Arena.... Poza coloseum, gdzie walcza gladiatorzy, niewolnicy, ochotnicy i bestie znajduja sie tam ciekawsze atrakcje. Karczma ("Pod szczerbatym toporem"), Dom publiczny z laznia("Różana Kołyska"), Plac pojedynkowy oraz treningowy dla gladiatorow, siedziby gildi(legalnych jak i tych mniej ) oraz "posrednistwo pracy".
Z arena, poprzez mur sasiaduje garnizon wraz z wiezieniem. Dookola miasta rozwija sie przemysl w szerokim tego slowa znaczeniu. Z miasta prowadza 4 drogi w 4 roznych kierunkach, w koncu bodowano je na skrzyzowaniu szlakow handlowych. Przy kazdej brami jest stajnia z obsluga.

Sklepik Alchemiczny Hachi znajduje sie w dzielnicy rzemieslniczej. Nie mial zbyt duzego wyboru jesli chodzi o jego lokalizacje, gdyz jako pso-czlowiek, rasa do nie dawna zniewolona przez ludzi, nie mogl liczyc na specjalne przywileje.

Zaczynalo sie zciamniac. Byl to czas, gdy ludzie i nieludzie zmeczeni po ciezkim dniu pracy szukali wytchnienia w niezobowiazujacych rozrywkach. Wiekszosc kierowala sie do karczm, lazni, a ci ktorym pozostalo jeszcze troche sily szli sie zabawic do Kolyski...
Traf trafem, nasi "bohaterowie" trafili do Szczerbatego Topora, w koncu tam mozna bylo znalesc najwiecej rozrywek. Tego dnia, Gurp, karczmarz-polork, obchodzil urodziny, wiec wszelki alkohol byl za pol ceny. W barze bylo dosyc tloczno, jednak jak narazie spokojnie. Pewnie dlatego ze bawila sie tam prawie polowa gildi wojownikow ktora to pilnuje pozadku w Arenie....

Przyroda w pełni rozkwitła, błękit nieba zachwyca swą głębią, a ze szczytów widać morze gór. Szkoda tylko że to wszystko jest zbroczone krwią i trzewiami ludzi walczących dla swych lub cudzych ideałów ... . Dla jednych to wolność, dla innych pieniądze, władza, nienawiść i wiele innych przyziemnych jak i wyniosłych ludzkich uczuć. Jaka magię posiada ten skrawek górzystej ziemi, na której każdy dzień jest walką o przeżycie, skoro ciągną tam ludzie żądni bólu, krwi i strachu swego przeciwnika.

Niestety zimowa operacja "Wilczy Szlak " nie rozwiązała problemu Chazamata Gałajewa i jego bandy. Na Kremlu jak i sztabie generalnym burza. Dla zwykłych szarych obywateli i świata prawdziwe wyniki akcji zostały zatajone i pokazane w świetle jak najlepszym dla strony rosyjskiej. Oczywiście nie zapomniano uczynić wszystkich poległych bohaterami, nadać pośmiertnie ordery, defilady, przemówienia... ,jak to czyni w takich sytuacjach mateczka Rosja.
A w kaukaskich zaś górach niesie się pieśń o waleczności oddziału "Czarnego Anioła". Ludność cieszy się i tańczy śpiewając "....i grzmot i śmierć i myśl, już nic im nie pomoże...".
Nie długo to nie potrwa gdyż najwyżsi władzą w Rosji stwierdzili że handel z czeczeńskimi terrorystami pochłania zbyt dużo strat i ktoś za mocno wnika w sprawy X wydziału GRU, przez co wszystko może zostać wykryte. Zresztą po śmierć pułkownika Borysa Watutina interesy nie idą już tak dobrze w tamtym rejonie. On wiedział jak tam jest, wiedział że czeczeński naród to "gorąca krew" i nie wahają się pociągnąć za spust. Wiedział i zapłacił najwyższą cenę.
Po całej tej kosztownej operacji sztab generalny, po rozmowach z prezydentem, zdecydował ..."ZA WSZELKĄ CENĘ UNICESTWIĆ GAŁAJEWA I JEGO BANDĘ... "
Postanowiono przyjąć inny profil działań, powołano specjalny zespół który ma na celu zaplanowanie odnalezienia Gałajewa i jego ludzi...

Dla rodzin poległych w "Wilczym Szlaku ", była to bolesna strata. Wśród metalowych skrzyni, w których przywieziono poległych, nie odnaleziono zwłok pułkownika Lawoczkina, oraz kilku żołnierzy. Ci którzy przeżyli mówią, że zginął razem z innymi odbijając ostatni bastion obrony. Nikt jednak nie potrafi jednoznacznie powiedzieć że widział śmierć Lawoczkina.
Od styczniowej operacji minęło kilka miesięcy. Od tamtego czasu miejscowi opowiadają że co jakiś czas ktoś znika w górskich ostępach i ślad po nim ginie. Wiele razy szukano wyjaśnienia tej zagadki, którą z początku traktowano jako wypadki. Nawet sam Gałajew wysyłał wiele patroli w celach wyjaśnienia tych zaginięć, lecz żaden ślad nie został odnaleziony.
Po okolicznych wioskach zaczęła krążyć legenda o duchu poległego pułkownika, mszczącego się za swych poległych towarzyszy...

Niedawno miałem okazję obejrzeć dwa filmy których tematyka dotyczyła dwóch różnych wojen.

Pierwszy z nich, to "Kompania braci" - jest to film oparty na faktach autentycznych obrazujących właściwie cały szlak bojowy jaki przebyła amerykańska kompania desantowo - spadochronowa oznaczona literą "E".
Film składa się z 10-ciu odcinków ukazujących poszczególne etapy losów tejże kompanii oraz jej żołnierzy i dowódców.
Pomiędzy poszczególne odcinki wplecione są wspomnienia autentycznych żołnierzy tej kompanii którzy wspominają tamte trudne i tragiczne dni.

Flm ma chyba ok. 9 godzin, więc albo trzeba się do niego solidnie przyłożyć?...albo podzielić go sobie również na dowolnie wykrojone przez was odcinki.
W każdym razie naprawdę warto poświecić na niego czas i koniecznie go obejrzeć.

Drugi film nosi tytuł - "Dziewiąta Kompania".

Tytuł troszkę podobny do pierwszego wymienionego przeze mnie filmu, ale jest całkiem innym filmem.
Film "Dziewiąta kompania" jest produkcji rosyjskiej, a jego fabuła dotyczy działań wojennych w Afganistanie.
Podobnie jak film "Kompania braci" przedstawia losy żołnierzy należących do jednej z rosyjskich kompanii specjalnych, która jest przygotowywana poprzez bardzo trudne (a miejscami drakońskie szkolenia) do walk na froncie afgańskim.
Bohaterami tego filmu są bardzo młodzi chłopcy wywodzący się z różnych środowisk społecznych którzy mają problemy ze zrozumieniem samych siebie.
Film jest poniekąd jakby nawiązaniem do radziecko - komunistycznego schematu wojskowego który znaliśmy pod nazwą "Jak hartowała się stal"....tyle że w innym, lepszym tych słów znaczeniu.

Ten film może zaskoczyć (i to pod wieloma względami), nawet najwybredniejszych widzów, a w szczególności tych którzy uważają, iż kino rosyjskie i radzieckie to właściwie to samo, a więc - pociąg, harmoszka czy bezmyślna strzelania w której nawet sam reżyser nie wie o co chodzi.

Polecam ten film nie tylko ze względu na jego wartość historyczną, ale też ze względu na jego wysokie walory scenograficzne, aktorskie i reżyserskie.

Nie wiem jak stare są owe powyższe filmy?... i pewnie wielu z was już je oglądało, jednak jeśli ktoś tych filmów jeszcze nie oglądał, to powinien już zacząć się za nimi rozglądać...naprawdę warto.

Pozdrawiam.